در حال حاضر روی تختم نشستم و پیژامه پامه
و کاملن ژولیده پولیده ام
و دلم برای موبایل گوگولی مگولیم تنگ شده
هیچ اس ام اسی هم از صبح برای تبلتم نیومده
نه از دوست نه از رفیق نه از همکار
البته میلان یه دونه اس داد و یک نفر هم اشتباهی تماس گرفت
البته این کاملن طبیعیه چون هیچکس شماره تبلتمو نداره
موهام بلند شده
به شونه هام رسیده
و ایندفعه دیگه نمیخوام کوتاهشون کنم و عین پسرای تخس احمق بشم که کفشای چرم هشترک میپوشن
البته من کفش هشترک رو دوست دارم و قاعتا این موضوع منتفی نمیشه تا مدت ها
نمیدونم میتونم عادت کنم که بعد دوازده روز دوباره برگردم سر کار یا نه !
یا هنوزم از اون مکان متنفر می مونم
